Maafkan saya, rakyat Malaysia

Kadang saya nak terangkan kedudukan saya dalam masyarakat. Kegiatan politik saya di Malaysia belum sampai keahlian dalam mana-mana institusi*, tak terkiranya politik, bahasa, kaum, atau agama. Jadi kecerunan politik saya di tanah air tertumpu hanya pada kemajuan semoga :

1. rakyat mengurangkan kesopanan, sekiranya kesopanan mengaburkan pengakalan

2. rakyat tidak meninggikan pandangan mana-mana pihak hanya dengan alasan pihak itu uzur, berpangkat, atau tersohor

3. rakyat tidak selagi berhatisu terhadap pelbagai rangsangan, yang pernah mewujudkan perlindungan undang hatisu48 dan benda yang sewaktu dengannya

4. rakyat lebih berani biadab

Walau bagaimanapun, inilah jati diri politik saya di alam keMalaysiaan, tempat duduk saya, dan bukan jati diri politik saya sekadar sedunia**, secara am. Secara umum saya tidak terlalu sibuk dengan politik, atas perasaan jati politik saya sekadar besar-besaran hanya dapat digagaskan sekirannya saya lebih cekal, atau kaya, dulu.

Kadang saya sibuk dalam hal puak-puak yang asyik pakai istilah falsafah. Sebenarnya, itu pun bukan sebab saya berminat dengan hal yang dinamakan falsafah - tapi, sebab saya boleh terima bahasa puak tersebut sebagai alat yang boleh membawa kesan ke atas pengakalan orang lain ... dalam kepelbagaian jihad politik saya.

( * Alamak baru tahu, istilah perbadanan telah diundangkan sebagai corporation, yang tidak merangkumi parti, jadi tak boleh dipakai terus. )

( ** Daya kemelut sedunia lain lagi daripada kekecilan Malaysia. )